همه چیز درباره WBC در آزمایش خون؛ نقش، اهمیت و تفسیر نتایج

پایین‌تر از حد نرمال (لکوپنی)

بالاتر از حد نرمال (لکوسیتوز)

بررسی نوع (تعداد افتراقی WBC)

گلبول‌های سفید به پنج دسته اصلی تقسیم می‌شوند که هرکدام نقش خاصی در سیستم ایمنی بدن دارند:
نوتروفیل‌ها: مقابله با عفونت‌های باکتریایی و قارچی.
لنفوسیت‌ها: شامل دو نوع اصلی:
لنفوسیت‌های B: تولید آنتی‌بادی.
لنفوسیت‌های T: نابودی سلول‌های آلوده و تنظیم ایمنی.
مونوسیت‌ها: تبدیل به ماکروفاژها برای بلعیدن عوامل بیماری‌زا و کمک به ترمیم بافت‌ها.
ائوزینوفیل‌ها: مبارزه با عفونت‌های انگلی و کنترل واکنش‌های آلرژیک.
بازوفیل‌ها: نقش در واکنش‌های آلرژیک و التهابی از طریق ترشح هیستامین.

محدوده نرمال گلبول های سفید در بزرگسالان معمولاً بین 4,000 تا 11,000 سلول در هر میکرولیتر (µL) خون است. هرگونه افزایش یا کاهش قابل‌توجه در تعداد آن می‌تواند به تشخیص مشکلات پزشکی کمک کند:
WBC پایین‌تر از 4,000: ممکن است نشان‌دهنده ضعف سیستم ایمنی یا مشکلاتی مانند بیماری‌های ویروسی یا اختلالات خونی باشد.
WBC بالاتر از 11,000: ممکن است ناشی از عفونت، التهاب، استرس یا بیماری‌هایی مانند لوسمی باشد.

بله، تغییرات موقتی در تعداد آن می‌تواند کاملاً طبیعی باشد و در پاسخ به عوامل مختلفی رخ دهد:
عفونت‌ها: هنگام عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی، تعداد گلبول های سفید ممکن است افزایش یابد.
استرس و اضطراب: استرس جسمی یا روانی می‌تواند باعث افزایش موقتی تعداد آن شود.
ورزش شدید: پس از ورزش شدید، تعداد گلبول های سفید به دلیل واکنش به استرس فیزیکی ممکن است افزایش یابد.
بارداری: در سه‌ماهه سوم بارداری، تعداد گلبول های سفید به‌طور طبیعی افزایش می‌یابد.
واکنش‌های آلرژیک: آلرژی‌ها می‌توانند باعث افزایش برخی از انواع گلبول های سفید مانند ائوزینوفیل‌ها شوند.
داروها: برخی داروها، مانند کورتیکواستروئیدها، می‌توانند تعداد آن را افزایش دهند، در حالی که داروهای شیمی‌درمانی ممکن است آن را کاهش دهند.