چگونه نمونه آزمایش ادرار و مدفوع بگیریم؟

آزمایش‌های مدفوع به منظور تشخیص مشکلات گوارشی، عفونت‌ها، اختلالات جذب مواد مغذی، و شرایط دیگر انجام می‌شوند. انواع مختلفی از نمونه‌برداری مدفوع وجود دارد که هر کدام برای مقاصد خاصی استفاده می‌شوند:
نمونه تصادفی مدفوع: این نوع نمونه‌گیری شامل جمع‌آوری یک نمونه از مدفوع در هر زمانی است. این نوع نمونه برای آزمایش‌های روتین مانند بررسی وجود خون پنهان یا تشخیص عفونت‌های روده‌ای استفاده می‌شود.
نمونه‌های متعدد: گاهی اوقات پزشکان توصیه می‌کنند که نمونه‌های متعدد مدفوع (معمولاً سه نمونه از سه روز متوالی) جمع‌آوری شود. این روش برای افزایش دقت تشخیص عفونت‌های پارازیتی و دیگر بیماری‌های روده‌ای به کار می‌رود.
نمونه مدفوع ۲۴ ساعته: مانند نمونه ادرار ۲۴ ساعته، این روش شامل جمع‌آوری تمام مدفوع دفع شده در طی یک دوره ۲۴ ساعته است. این نوع نمونه‌برداری برای ارزیابی اختلالات جذب مواد مغذی یا تجزیه و تحلیل محتویات مدفوع استفاده می‌شود.
نمونه‌های تخصصی: برخی آزمایش‌ها ممکن است نیاز به نمونه‌های خاصی داشته باشند که برای تشخیص شرایط خاص گوارشی یا متابولیکی جمع‌آوری می‌شوند. به عنوان مثال، جمع‌آوری مدفوع برای تشخیص میزان چربی در مدفوع (برای بررسی وجود استئاتوره) یا برای تشخیص بیماری‌های التهابی روده.
جمع‌آوری صحیح و دقیق نمونه‌های مدفوع برای اطمینان از دقت آزمایش‌ها و تشخیص مناسب بیماری‌ها حیاتی است. بنابراین، رعایت دستورالعمل‌های پزشکی و بهداشتی در جمع‌آوری نمونه‌ها اهمیت زیادی دارد.

نمونه های ادرار و مدفوع شرایط خاصی دارد و برای تهیه و نگهداری آن نکاتی وجود دارد که باید رعایت شود. ما در این مطلب قصد داریم هرآنچه که لازم است در این مورد بدانید را برای شما شرح دهیم. در ادامه تهیه نمونه در مردان، زنان و کودکان را به صورت جدا بررسی و توضیح می دهیم.

1- پس از شستشوی دست ها ظرف ادرار را باز کنید. مواظب باشید انگشتانتان با جدار داخلی ظرف تماس پیدا نکند.
2- نوک آلت تناسلی خود را با کمی آب بشویید و با یک تکه پارچه و یا دستمال تمیز یکبار مصرف خشک کنید.
3- اجازه دهید چند سی سی اولیه ادرارتان تخلیه و خارج شود و آنگاه بدون آنکه نوک آلت تناسلی تان با ظرف در تماس باشد، مقدار 15 تا 30 میلی لیتر ادرار به داخل ظرف آزمایشگاه تخلیه کنید. سپس درب ظرف را بسته و به آزمایشگاه تحویل دهید.

1-پس از شستشوی دست ها با آب معمولی، ناحیه تناسلی خود را برای چند ثانیه از جلو به عقب بشویید و آنگاه با یک تکه پارچه یا دستمال تمیز یکبار مصرف، ناحیه تناسلی را خشک کنید؛ سپس درب ظرف آزمایش را باز کنید.
2- به کمک دو انگشت سبابه و شست یک دست، لب های یزرگ فرج را باز کنید (آنها را از هم دور کنید)
3- پس از آنکه مقداری از ادرارتان خارج شد، با دست دیگر دهانه ظرف را بدون اینکه با جایی تماس داشته باشد زیر ادرار بگیرید تا مقدار 15 تا 30 میلی لیتر ادرار در آن جمع شود.

در کودکان کم سن و سال که توانایی همکاری ندارند، معمولا از کیسه ادرار (Urine Bag) استفاده می شود که دارای دو نوع دخترانه و پسرانه است. روش کار به قرار زیر است:
1-دست ها را با آب و صابون بشویید وسپس پوست ناحیه تناسلی کودک را با آب و صابون بشویید و با دستمال تمیز خشک کنید.
2- در روی کیسه ادرار، یک دهانه کمی بزرگتر از دستگاه تناسلی کودک وجود دارد. برچسب آن را بکنید و لبه دهانه کیسه را که چسبناک است، بر روی پوست اطراف تناسلی کودک به خوبی بچسبانید. در هنگام چسباندن کیسه دقت کنید پاهای کودک به اندازه کافی از هم باز باشد تا چین پوستی وجود نداشته باشد.
3- پس از جمع آوری ادرار به میزان کافی (حداقل 10 تا 15 میلی لیتر) کیسه ادرار را باز کرده و دهانه کیسه را بسته و نمونه را به آزمایشگاه تحویل دهید.

1-در ابتدای جمع آوری نمونه ادرار، اولین ادرار صبح را دور بریزید و زمان را یادداشت نمایید (مثلا 7 صبح)
2- از این لحظه به بعد به مدت یک شبانه روز هربار که ادرار دارید، آن را در ظرف مخصوص که آزمایشگاه به شما داده است بریزید.
3- آخرین نمونه ادرار دقیقا 24 ساعت پس از زمان اولیه ثبت شده (در مثال بالا 7 صبح روز بعد) به داخل ظرف تخلیه نمایید و آنگاه آن را به آزمایشگاه تحویل دهید.
جمع آوری ناقص ادرار به معنای باطل بودن کار است و باید مجددا تکرار شود. در طول مدت جمع آوری ادرار، ظرف ادرار باید در جای خنک نگه داری شود.

آزمایش مدفوع جهت تشخیص انواع مختلف انگل های بیماری زا در روده است. لذا افرادی که تحت آزمایش مدفوع قرار می گیرند، باید برای مدت 7 تا 10 روز پیش از انجام آزمایش، از درمان با روغن کرچک یا روغن های معدنی، بیسموت، منیزیم، ترکیبات ضد اسهال، تنقیه با باریم و مصرف آنتی بیوتیک ها خودداری نمایند.
نمونه کودکان را از روی پوشک توسط قاشقک (آبسلانگ) برداشته و در ظرف آزمایش بریزید و به آزمایشگاه تحویل دهید.